Daar het jubileum in het teken van "vertrouwen" staat hebben we onze koorleden gevraagt om van hun persoonlijke beleving en/of ervaring met betrekking tot dit thema, te getuigen.
Onderstaand treft u herinneringen aan, rondom de momenten in de afgelopen 10 jaar waar zij veel vertrouwen hebben mogen ervaren.
|
When Gods people pray........ Liefs!
Jacky
|
|
"Weet je nog dat concert op die zomeravond in juni 1996? Wat leek het in eerste instantie beroerd. Zaterdagochtend, het was nog vroeg, belt je drummer af, ziek, hoge koorts. Nou ja, we hebben toch een zanger die kan drummen? Ja, maar hij heeft een solo te zingen. Nou ja, dan zing jij toch die solo en zal ik het dirigeren overnemen - dat zou toch lukken, vindt je niet? En dan die avond. Een alt wiens Oma die week is overleden, verder drie koorleden ziek, een sopraan die na een zware bevalling het gehele concert op een kruk moet zitten (en eigenlijk niet eens mee mag doen), een zingend echtpaar op dat moment zonder onderdak. Wat doen we? Concert afzeggen? Dat hebben we nog nooit gedaan, en we willen de mensen die naar het concert komen niet teleurstellen. Eigenlijk is het muzikaal onverantwoord, dit kan toch nooit wat worden?" "Maar Hij antwoordde: 'Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich eerst ten volle in zwakheid.......want als ik zwak ben, dan ben ik machtig'". (2 Cor.12: vv9-10) De woorden van Paulus aan de Corinthiërs klinken nog steeds als ik terug denk aan dat concert in 1996. Het concert gíng door (voorafgegaan door een bidstond in de tuin van de kerk) en we hebben het er nu, 6 jaar later, nog weleens over. Het is één van de mooiste concerten geweest die we ooit gegeven hebben. Muzikaal was het misschien zwak, maar we hebben de kracht van de Heer ervaren. Hij was duidelijk aanwezig met Zijn Heilige Geest. Voor velen van ons was dit een belangrijke geloofsles. Hetty
|
|
Vertrouwen is een simpel woord met een grote betekenis.
Soms is het heel moeilijk om vertrouwen te hebben. Als iemand
levensbedreigend ziek is bijvoorbeeld. Het is al moeilijk om te vertrouwen
als er goede hoop op herstel is, maar als iemand stervende is, waar
vertrouw je dan op? Mijn ervaring is dat je kunt vertrouwen dat God het
beste met ons voor heeft. Hij kent ons beter dan wij onszelf kennen.
Hij weet beter wat goed voor ons is dan wij.
De laatste jaren heb ik ervaren dat God mijn vertrouwen meer dan waard
is.
God heeft me altijd iets terug gegeven voor iets wat ik verloren heb!
Hij heeft me altijd geholpen als ik Hem nodig had en ik weet dat Hij
dat zal blijven doen. Misschien niet op de manier die ik graag wil,
maar wel op de manier die goed voor mij is.
Ik weet zeker dat uit alle ellende die de mensen doormaken uiteindelijk
iets goeds komt. Ik hoop dan ook dat het jubileum project die boodschap
aan iedereen over laat komen. |
| Ik vergeet nooit die avond dat we de mucical "My Utmost for His Highest" moesten doen en ik s'middags heel erg door mijn rug was gegaan. Ik kon niet zitten niet staan haast niet lopen. Maar ik wilde zo graag mee doen. Ik huilde van de pijn en bad; Heer ik wil heel graag zingen voor U maar ik kan het niet! Ik voelde me zo machteloos! Maar ik weet nog goed terwijl ik aan het bidden was kreeg ik zo'n rust over me en ik bad; Here ik leg het in u handen, ik geef me over aan U en Uw wil geschiede.
En 's avonds heb ik bijna twee uur op het podium gestaan, wat normaal gesproken onmogelijk was, maakte God mogelijk en ik heb nog nooit zo gezongen als op die avond.
Want God hield me staande en verzachte voor twee uur mijn pijn.
Voor mij was dit een wonder een geschenk van God en heb ik geleerd om meer en meer op God te vertrouwen en te zeggen; dank u vader voor wie U bent en voor wat U doet in mijn leven! Marjo. |