Vertrouwen

Daar het jubileum in het teken van "vertrouwen" staat hebben we onze koorleden gevraagt om van hun persoonlijke beleving en/of ervaring met betrekking tot dit thema, te getuigen.

Onderstaand treft u herinneringen aan, rondom de momenten in de afgelopen 10 jaar waar zij veel vertrouwen hebben mogen ervaren.

 

When Gods people pray........

Ik ben nog steeds onder de indruk van wat er zaterdag met me gebeurde.
Ik had me mijn knie operatie wel iets ander voorgesteld : ik zou wel even in drie weken revalideren en dan de 21e 'gewoon' een concert doen.
Dinsdagavond na de repetitie merkte ik het al. Woensdag een enorme terugslag gehad en ik wist niet hoe ik zaterdag een repetitie en een concert kon volhouden.
Maar .... niet zeuren, kiezen op elkaar, doorzetten en gewoon doen! Jullie hebben me allemaal weg zien 'lopen' tijdens de repetitie omdat het dus helemaal niet meer ging. Na poosje rust ging het wel weer een beetje, raapte ik mijn frustraties weer bij elkaar en wilde ik weer doorgaan.
En dan ......tijdens de opening..... gaan mensen bidden.
Voor een goed concert, voor de mensen in de zaal en voor elkaar. Ik was er niet bij toen de opening boven werd gehouden, maar beneden voelde ik me rustig worden. Toen Hetty en Iris beneden kwamen hebben ze nogmaals met me gebeden. En toen kreeg ik de Kracht om er een mooi concert van te maken, de pijn was verdwenen, de vermoeidheid was weg. Wat mij betreft was dit het mooiste concert tot nu toe. En na afloop had ik energie genoeg om nog een concert te doen (nou ja, een halve dan!) Ik ben nog steeds onder de indruk van wat er zaterdag met me gebeurde, en dat wilde ik graag met julie delen. When Gods people pray.............. lees de tekst nog maar eens na........ het klopt.
Bedankt voor jullie steun!

Liefs! Jacky
(je weet wel....die eigenwijze op krukken!)

 

"Weet je nog dat concert op die zomeravond in juni 1996? Wat leek het in eerste instantie beroerd. Zaterdagochtend, het was nog vroeg, belt je drummer af, ziek, hoge koorts. Nou ja, we hebben toch een zanger die kan drummen? Ja, maar hij heeft een solo te zingen. Nou ja, dan zing jij toch die solo en zal ik het dirigeren overnemen - dat zou toch lukken, vindt je niet? En dan die avond. Een alt wiens Oma die week is overleden, verder drie koorleden ziek, een sopraan die na een zware bevalling het gehele concert op een kruk moet zitten (en eigenlijk niet eens mee mag doen), een zingend echtpaar op dat moment zonder onderdak. Wat doen we? Concert afzeggen? Dat hebben we nog nooit gedaan, en we willen de mensen die naar het concert komen niet teleurstellen. Eigenlijk is het muzikaal onverantwoord, dit kan toch nooit wat worden?"

"Maar Hij antwoordde: 'Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich eerst ten volle in zwakheid.......want als ik zwak ben, dan ben ik machtig'". (2 Cor.12: vv9-10)

De woorden van Paulus aan de Corinthiërs klinken nog steeds als ik terug denk aan dat concert in 1996. Het concert gíng door (voorafgegaan door een bidstond in de tuin van de kerk) en we hebben het er nu, 6 jaar later, nog weleens over. Het is één van de mooiste concerten geweest die we ooit gegeven hebben. Muzikaal was het misschien zwak, maar we hebben de kracht van de Heer ervaren. Hij was duidelijk aanwezig met Zijn Heilige Geest. Voor velen van ons was dit een belangrijke geloofsles.

Hetty

 

Vertrouwen is een simpel woord met een grote betekenis.

Soms is het heel moeilijk om vertrouwen te hebben. Als iemand levensbedreigend ziek is bijvoorbeeld. Het is al moeilijk om te vertrouwen als er goede hoop op herstel is, maar als iemand stervende is, waar vertrouw je dan op? Mijn ervaring is dat je kunt vertrouwen dat God het beste met ons voor heeft. Hij kent ons beter dan wij onszelf kennen. Hij weet beter wat goed voor ons is dan wij. De laatste jaren heb ik ervaren dat God mijn vertrouwen meer dan waard is. God heeft me altijd iets terug gegeven voor iets wat ik verloren heb! Hij heeft me altijd geholpen als ik Hem nodig had en ik weet dat Hij dat zal blijven doen. Misschien niet op de manier die ik graag wil, maar wel op de manier die goed voor mij is. Ik weet zeker dat uit alle ellende die de mensen doormaken uiteindelijk iets goeds komt. Ik hoop dan ook dat het jubileum project die boodschap aan iedereen over laat komen.
JJ

Ik vergeet nooit die avond dat we de mucical "My Utmost for His Highest" moesten doen en ik s'middags heel erg door mijn rug was gegaan. Ik kon niet zitten niet staan haast niet lopen. Maar ik wilde zo graag mee doen. Ik huilde van de pijn en bad; Heer ik wil heel graag zingen voor U maar ik kan het niet! Ik voelde me zo machteloos! Maar ik weet nog goed terwijl ik aan het bidden was kreeg ik zo'n rust over me en ik bad; Here ik leg het in u handen, ik geef me over aan U en Uw wil geschiede. En 's avonds heb ik bijna twee uur op het podium gestaan, wat normaal gesproken onmogelijk was, maakte God mogelijk en ik heb nog nooit zo gezongen als op die avond. Want God hield me staande en verzachte voor twee uur mijn pijn. Voor mij was dit een wonder een geschenk van God en heb ik geleerd om meer en meer op God te vertrouwen en te zeggen; dank u vader voor wie U bent en voor wat U doet in mijn leven!
Marjo.